Hamilelikte 23. Hafta

Maalesef yürüyüş için istediğim performansı gösteremedim L Ama yiyeceklere biraz sınırlama getirdim. Bu sabah evdeki tartımda 74 kilo çıktım. Benim için başarılı sayılacak bir seviye…

Haftasonu Ikea’ya gidip beğendiğim gardroplara ve yataklara baktık.  İyi ki gidip bakmışız. Çünkü istediğim gardırop aslında amacına hizmet etmeyecek genişlikteymiş. Bunun yerine daha büyük bir gardırop almaya karar verdik. Bebek yataklarını inceledik. 60*120 olmasına rağmen 2 yaşını rahat rahat çıkarır gibi duruyor… Allah izin verirse ondan sonra da kardeşi kullanır J

Bu hafta sonu detaylı ultrasonu tekrarlayacağız. Aslında boşuna masraf olarak bakıyorum bu işe… Ama ne yapalım L

Yine son bir haftadır kendimde farkettiğim en büyük değişikliklerden biri göz altımdaki morarma. Makyaj yapmasam sanki yumruk yemiş gibi gezeceğim. Belimde bazen çekilme şeklinde ağrı oluyor. Aslında önceden beri belim hassas olduğu için böyle sinir çekilmeleri bana yabancı değil. Ama şimdi olduğunda hemen hamilelikle bağdaştırıp yanlış bir hareket yaptığımı düşünüyorum. Allah’tan uzun sürmüyor. Mesela en son dikkat ettiğim, yokuş aşağı yürürken olmasıydı. Bir dahaki sefer daha dikkatli olmam lazım yokuşlarda. Topuklu ayakkabı konusunda da hala bir rahatsızlık hissetmediğim için giymeye devam ediyorum. Çevremden çok tepki alıyorum ama ben rahatsam bebeğim de rahattır diye düşünüyorum. Zaten işte geçirdiğim sürenin %80’inde oturuyorum. Yürürken de biraz daha dikkatli davranıp, acele etmiyorum. Bünyem elverdiği sürece topukluya devam J Ayrıca ben bu yaşıma kadar ne zaman düştüysem mutlaka düz ayakkabı vardı o sırada ayağımda. Şuanda kendimi koruma amaçlı topukluya devam ediyorum da diyebiliriz J Eşimin teyzesi daha 4 haftalık hamileyken haberi aldığında hemen “topuklu giyme bir daha” diye nasihat etmişti, şimdi beni görse hücceten gider kadıncağız J

Yattığım zaman biraz nefes darlığı çekiyorum. Kafamı nereye koyacağımı bilemiyorum. Yastığı yükseltince boynum ağrıyor, hatta sanki sinir çekilmesi gibi acı veriyor. Uykuya dalana kadar debelenip duruyorum… Ayrıca bendeki en önemli değişiklik bence ayaklarımın yanması… Ben ki, yaz – kış ayağımda çorap olmadan yatmayan insan, ayaklarımı soğutacak yer arıyorum yatakta. Okuduklarıma göre bu haftalarda bebeğin kalp atışlarındaki artış, annenin de kan basıncını arttırıyormuş. Bu kan akışının fazlalığı benim ayaklarıma vurdu sanırım…

Yine okuduklarımdan öğrendiğim kadarıyla bu haftadan itibaren kalsiyum ihtiyacı artıyormuş. Doktorumun bana verdiği Osteocare hapı sanırım şimdilik yeterli. Ama yumurta, süt ve yoğurt da ne kadar çok yersem o kadar iyi… Depoları boşaltmamak lazımmış. Omega 3 hapı da aynı kategoride. Mesela onu da haftasonu Osman Müftüoğlu’nun bir konuşmasında dinledim. Gebelikte Omega 3 kullanımı lohusalık depresyonunu azaltıyormuş. Özellikle içeriğindeki DHA miktarı önemliymiş. Daha önceki yazımda bunu çok araştırıp Carlson marka almaya karar verdiğimi söylemiştim. Bu şekilde devam ediyorum…

Omega 3’ün faydaları da saymakla bitmiyor: “Yapılan çalışmalar Omega 3 yağ asitlerinin anne karnındaki bebeğin beyin, görmeyi sağlayan retinanın ve sinir sisteminin gelişimi aşamalarında önemli rol oynadığını gösteriyor. Ayrıca Omega 3’ün gebelik zehirlenmesi, erken doğum ve doğum sonrası depresyon risklerini azalttığı düşünülüyor. Omega 3’lerin beyinde depolandığı düşünüldüğünden bu durumda tüm gebelik boyunca anne bir miktar beyin hücresi kaybına uğrayabilir. Omega 3 yağ asitlerinin aynı zamanda bebeğin büyümesine ve kilo almasına da yardımcı olduğu bu sayede düşük doğum ağırlığının önüne geçebildiği kabul ediliyor. Gebelik sırasında yeterli miktarda Omega 3 alan annelerin bebeklerinin uzun dönemde dikkat toplama yeteneklerinin daha fazla olduğu ve görme gelişimlerinin daha iyi olduğu da ileri sürülüyor. Ayrıca Omega 3 alan annelerin bebeklerinin ileri dönemde daha az davranış problemi gösterdiği ve meme ile prostat kanserine yakalanma risklerinin daha azaldığı da ileri sürülüyor.”

Tüm bunları okuyunca Omega 3’e daha da önem vererek içiyorum…