Hamilelikte 34. Hafta

Haftaları saymaya devam ediyoruz. Bakalım ne zaman gelecek bizim velet...

Geçen hafta itibariyle ayaklarını koyacak yer bulamamaya başladı bebeğimiz. Bir sola bir sağa döndürüp duruyor ayaklarını. Aman başını yukarı çevirmesin de ayaklarını nereye koyarsa razıyım :)

Bu haftasonu ne zamandır istediğim bir işi halledeyim dedim. Evin duvarlarını sildirmek... Düzenli gelen temizlikçimiz boyu kısa olduğu için dolap üstlerine bile yetişemiyor. Ben de uzun merdiven alamadım. Böyle olunca şirket çağırıp yaptırmak daha mantıklı gelmişti. Şirket güya buhar makinesi ile duvarları temizleyecek, özel deterjanlarla fayans temizliği yapılacak derz araları temizlenecekti. Bugüne kadar çağırdığım şirketler hep bayan temizlikçi gönderiyordu. Bu sefer onlara ulaşamadım, başka bir şirketi arayıp 2 kişi gelmesini istedim. Meğer bir bay bir bayan gönderiyorlarmış. Normalde evde yalnız kalıp başlarında duracaktım. Ama eşim de ben de beklemediğimiz bir durum olunca ister istemez tedirgin olduk. Eşim de bütün gün benimle evde bekledi. Sonuçta ise duvarlarda çok bir değişiklik olmadı. Zaten lekeli değildi, tozu gitsin diye sildirmek istemiştim. Ama bir daha yaptıracak olsam buhar makinesini tercih etmem. Ne varsa kol gücünde var. Derz araları ise istediğim gibi beyazlamadı. Anlattıkları makine aslında ıslak elektrik süpürgesiymiş. Çok gereksizmiş. Bir daha bu şekilde eleman çağırmamaya karar verdim. Bu da bir deneyim oldu...

Bebeğimizin hastane çıkış takımlarını ve ilk giyeceği yenidoğan boyutlu kıyafetlerini yıkadım ütüledim. İçim rahatladı :) Acil durumda çocuğun giyecekleri hazır en azından.

Dün doktor kontrolüm vardı. Yine profesöre gitmiştik kontrole. Doğumu kendisiyle gerçekleştirmek istediğimi söyledim. Önce pek yanaşmadı. Haklı olarak birlikte çalıştığı meslektaşının hastasını yarı yolda devralmak pek etik bir hareket olmayacak. Ancak sonuçta ben bir daha kendi doktoruma geri dönmeyeceğimi, başka bir doktor bulmak zorunda kalacağımı söyledim. Profesörü zor durumda bıraktım, biliyorum ama yapacak başka bir şeyim yok. Doktorumla konuşup bana bilgi verecek. Ne yapalım kısmet artık... Belki de işin sonunda hastane değiştirmem bile gerekecek ama bunda da vardır bir hayır diyeceğim. Şimdilik beklemedeyiz.

Bebeğimiz de neredeyse 2.500 gr olmuş. Konumuz başka şeyler olunca ne boyunu ne diğer ölçülerini soramadım. Sağlıklı olduğunu bilmek bana yetiyor. Zaten yüzünü de göremiyoruz. Herşeyiyle sürpriz olacak :)

Bebeğin kıyafetlerini hallettik ama kendime gecelik bulamadım hala... İnternetten aldığım gecelik-sabahlık takım sandım ama renkleri uyumsuz oldu. Başka bir sipariş verdim. Bunları geri göndereceğim.

Bu hafta internette okuduğum bir şeyi denemeye başladım. Göğüs uçlarına Evicap e vitamini tabletlerini delerek sürüyorum. Böylece doğum sonrasında oluşacak yıpranmayı azaltıyormuşsunuz. Bir yumuşak hap iki göğsüme bile fazla geliyor. Kalanını da yüzüme sürüyorum. Sivilcelerle başetmek için yeni bir yol deniyorum :)) Acaba bu yöntem işe yarayacak mı, göreceğiz...

Bebeğin büyümesiyle yemek yerken ve yemekten sonra mide yanmaları çok arttı. Çoğu zaman midemi tekmeliyor, bağırsaklarımı tekmeliyor, haklı tabi yer bulamıyor... Bu gidişle doğuma kadar yaklaşık 1 kilo daha alacak ve neredeyse %50 daha büyüyecek. Bugüne kadar çok iri bir karnım olmadı, ama bundan sonrası için korkmaya başladım :)) Patlamaya hazır bomba gibi mi olacağım acaba? Son iki kontrolde de doktor kiloma bakmadı. Ama evdeki tartıma göre 12 kilo almış durumdayırm. İnşallah 15'e varmadan doğum olur.

Şuanda en stresli olduğum konu doktordan beklediğim cevap. İnşallah bu hafta bir cevap alırım.

Haftaya görüşmek üzere,
Sevgiler,