Hamilelikte 20. Hafta

19+2’de detaylı ultrason muayenesine gittik. 12. Haftada yaptırdığımız ikili testte de söylediği gibi, karnımdan yaptığım kan sulandırıcı iğneler nedeniyle görüntü bulanıktı. Yine aynı şekilde bulanık çıktı. Ayrıca plesenta önde duruyormuş. Hareketlerini hissetmemin bu durumda biraz daha zor olacağını okumuştum. Doktor da öyle olacağını söyledi. Ama 19+1’de ilk kez sanki karnımın içerisinde baloncuk patlıyor gibi bir his başlamıştı. Hemen bunu da sordum. İlk gebeliğe ve plesentanın önde olmasına rağmen erken hissettiğimi söyledi J

Allah’a şükür, tüm tarama iyi geçti, bir sorun bulunmadı. Seyahate de izin çıktı. Ama perinatoloji profesörünün verdiği izin ne yazık ki bizim ailede kabul görmedi. Bir sürü gereksiz konuşmaya maruz kaldım. Bu konuşmalar ise sadece sinirlerimi bozdu. Ben yine de doktoru dinledim ve iş seyahatimi iptal ettirmedim. Şuanda bu yazıyı uzak bir arap ülkesinden yazıyorum. Oğlumla güzel bir yolculuk yaptık. Artık otele gidip yattığımda yalnız olmadığımı hissediyorum J Oğlum hiç bırakma inşallah beni. Birlikte bir sürü yere gideceğiz Allah ömür verirse J

Hareketleri hissetmeye başladıktan sonra sürekli hareket etmesini bekler oldum. Bu da değişik bir duygu… Hareket hissetmezsem sanki sorun var diye düşünüyorum ve hemen bu düşüncemden vazgeçiyorum. İnşallah kalan 4 ayda paranoyak olmam…

Bu seyahatim sırasında Angelcare bebek sensörüne rastgeldim. Aslında alsam mı, almasam mı diye düşünüyordum ama burada görünce alma düşüncesi ağır basmaya başladı. Biraz araştırıyorum. Çünkü bu telsizlerin frekansının daha kemikleri bile gelişmemiş bir bebek beynine çok zararlı olduğunu okumuştum. Aslında kullanmak istemiyorum ama geçenlerde okuduğum uyku apnesi nedeniyle hayatını kaybeden 1,5 yaşındaki Ece’yi düşününce acaba almalı mıyım diyorum…

Zor bir karar benim için, bu tür aletlere yapılan boş masrafları hiç sevmem. Bakalım ben nelere boş yere para harcayacağım. J

3 günlük seyahat Allah’a şükür sorunsuz geçti. Başlarda etkisinde kaldığım aile bireylerinin kötü düşünceleri beni endişeye sevk etse de kendimi mümkün olduğunca rahatlattım ve belki de İstanbul’da kalsam daha çok yorulacağım bu süreyi biraz da dinlenerek bu süreyi atlattım. Ben yurtdışındayken Soma’da elim kaza meydana geldi. Ne umutlarla yeşertilmiş bu canlar kim bilir kimin ne çıkarı için son buldu??? Bir bebek hayata kolay gelmiyor, şimdi birebir yaşayarak yazıyorum. Hele onu yetiştirmek, büyütmek için ne emekler harcanıyor. Hangi yaşta olursa olsun bir evlat kaybetmek Allah’ın en zor sınavlarından biri olmalı bizim için. Dilerim Allah’tan bu acıyı daha başka kimse yaşamaz.

Bebek sensörünü de almadım. Frekansla çalışan bir alet kullanmak istemediğime karar verdim. Belki ileride yeniden düşünürüm. Bebeğime burada indirime girmiş bir kadife pantolon aldım J